Bir sefil çocuk geldi, saçlarında binyılın ağırlığıyla ezilmiş karbeyaz yalnızlıklar, gözleri bir yurdun uyumamış nehri gibi akıntıda, ağlayan gözbebeklerinin zirvesinde ak ateşten zemherî ayazlara mahkûm bir sızı, dudağında acının esâretiyle ısırdığı renklerden izler, sâil bir duygunun verdiği yıkımlarla kurtulamadığı enkâzın altında yıllara âşina bir çocukluğuyla istedi iki dudak arasındaki lisânını zorlayarak...Bir yudum sevgi, dedi, benim için var mı acaba?
Ben ki, hayatımın gök/yüzünde zamanın kovulmuş anlarında keşmekeş dururken, ansızın kırk haramîler çaldı her an yolumu bulduğum yıldızlarımı gecelerimden. Bir yarım kayıp, yarımın diğer yarısı gibi kalbimin iki parçasından bir diğeri eksik. N'olur bir yabancının esirgemediği şefkâti siz de esirgemeyin. Duyduğum kelimeler harflerle karamsar bir dünya oluşturdu her yanımda...dedi ve ağladı, zümrüt gözyaşlarını döktü ayaklarındaki parmak uçlarının az ötesine...
Gölgeler ve Ölümler -1 adlı Tiyatro denememden..
..
-
-
Mektup
İbrahim Tenekeci
04.07.2003 - 22:58İbrahim tenekeci yalnızlığa ve sulara yazıyor ve dertli yazıyor.ve bundandır ki beğeniyorum yazılarını. dertten anlıyor..
Toplam 2 mesaj bulundu
O bir nur yürekli candır,,hem vatan aşığı,hem de Hakk aşığı,,,O,,Bilginler Nebilerin Varisleridir,,,grup üyesidir,sever sevilir,güler güldürür, hep gül inşallah,
,dilerim Rabb'imden her gelen günün geçen günlerden güzel olsun,sağlık sıhat mutlu ve huzurlu bir gelecek diliyorum sana,iyiki varsın
...
Toplam 1 mesaj bulundu