Hülya Karlıdag Antoloji.com

Şah! …ve Mat…
Hayat gün gelir ağır bir yük olur omuzlarımızda.
Yaşamak nefes almaksa eğer, nefesimizin daraldığı yerlerde başlar çaresizliğimiz. Beklenmeyen yolcular girmiş hayatımıza ve sürücüsü olduğumuz hayatımızın yolcusu yapmıştır bizi. Artık kayıp gecelere yalnız başlamanın cesaretinden eser kalmamıştır içimizde. O sizi nereye götürürse gidersiniz. Ölüm bile yeni dinmiş bir fırtına gibi suskun kalır, içimizde kopan adı hüzün denen fırtınaların yanında.
Ölüm bile savaşmaz bizden ruhumuzu almak için, çünkü biz çoktan yenik düşmüşüzdür ölüme karşı. Alnımızdan akan terle gözümüzden akan yaşlar buluşuyorsa bir yerde, yediğimiz her lokmanın hakkını vermiş ama hayatı doya doya yaşamanın hakkını verememişiz ki bedenimiz yorgun düşmüş ancak içimizdeki sızı yorgun düşmemiştir gözyaşını akıtmaya.
Kim olursanız olun size ait bir fotoğraf karesine baktığınız anda içiniz paramparça oluyor toplayamıyorsanız her bir parçanızı eksik bırakan bir şey vardır yaşamınızda.
Her şey bir anda değişmiştir. En sevdiğiniz insan artık herkesten biridir artık, belki en çok ihtiyaç duyduğunuz anda yoktur yanınızda. Belki açsınızdır, yoktur ekmeğini paylaşan, bir damla suya muhtaçsınızdır bir damla vermez denizlere sahip olanlar.
Ölüm ve yaşam arasındaki o ince çizgideyseniz ve karar veremiyorsanız, güneşin doğması çok uzun görünebilir gecenin karanlığında. En çok o anlarda korkar insan karar almaktan.
..