Ben, isimsiz bir anlatıcı, bir "Hiç Kimse"yim. Şiirim, aklın net sınırlarıyla çizilmiş, hesaplı kitaplı bir alan değil; aksine, bütün ışıklar söndüğünde perdelerini açan o tekinsiz "delilik tiyatrosu"dur. Görünenle, ölçülenle ya da kanıtlanabilenle ilgilenmem; benim kalemim, varlığın sınırlarının silindiği, hayatın ölümle yer değiştirdiği o loş geçiş koridorlarında yürür.
..
