Sen ey kendiyle yetinen; Fosforun yeri gece, Ne yapar gecesiz ateşböceği? Belki anlamsız ve delice Kumrunun inanılmaz yuvası Bir direğin tepesinde. Ama boşluktur biraz da Bir kuşu biçimleyen, Bence böyle, seni bilemem.
Sen ey kendiyle yetinen; Ne derlerse desinler Su eğimine gidecek. Sen şaraba banılmış ekmek; Deltasıyız bütün sözlerin Ve söz sonunda bak nasıl Senle bana gelecek.
Sen yarım kalmış bir aşkın Kaçınılmaz sürgünü, Katlanan göğsündeki kayaya, Sen orda şimdi bir hüznü köpürt, Ben bir çocuğa su vereyim burda,
Ben ki kiracıyım bir acıya. Sen imzalarsın sabah akşam Defterini bensizliğin, Bense kanla öderim Kirasını kaldığım evin. Bir takvimi tersten açardık, Eğer isteseydin.
Sen ey kendiyle yetinen; Artık suyumuz bulanık, Bir güneş bile olsa sonunda, Yolumuz kırık, önümüz karanlık Ve ağır tuğrası alnımızda padişah yalnızlığın, ama yine de umudumuz kalabalık...
Gittikçe güzelleşiyorum Gülüşümü acılardan aldım. Sakinliğimi sancılardan Aydınlığımı karanlıklardan Ve yalnızlığımı en çok güvendiğim insanlardan Ve gücümü beni ayakta tutan değer yargılarımdan. Ve olgunluğumu yolun yorgunluğundan. Gittikçe güzelleşiyorum Ve tebessümlerim daha da anlam kazanıyor..
15.08.2024 - 21:50
KİRACIYIM BİR ACIYA
Sen ey kendiyle yetinen;
Fosforun yeri gece,
Ne yapar gecesiz ateşböceği?
Belki anlamsız ve delice
Kumrunun inanılmaz yuvası
Bir direğin tepesinde.
Ama boşluktur biraz da
Bir kuşu biçimleyen,
Bence böyle, seni bilemem.
Sen ey kendiyle yetinen;
Ne derlerse desinler
Su eğimine gidecek.
Sen şaraba banılmış ekmek;
Deltasıyız bütün sözlerin
Ve söz sonunda bak nasıl
Senle bana gelecek.
Sen yarım kalmış bir aşkın
Kaçınılmaz sürgünü,
Katlanan göğsündeki kayaya,
Sen orda şimdi bir hüznü köpürt,
Ben bir çocuğa su vereyim burda,
Ben ki kiracıyım bir acıya.
Sen imzalarsın sabah akşam
Defterini bensizliğin,
Bense kanla öderim
Kirasını kaldığım evin.
Bir takvimi tersten açardık,
Eğer isteseydin.
Sen ey kendiyle yetinen;
Artık suyumuz bulanık,
Bir güneş bile olsa sonunda,
Yolumuz kırık, önümüz karanlık
Ve ağır tuğrası alnımızda
padişah yalnızlığın,
ama yine de umudumuz kalabalık...
Metin Altıok
( 1941 - 1993 )
12.10.2022 - 15:54
Gittikçe güzelleşiyorum
Gülüşümü acılardan aldım.
Sakinliğimi sancılardan
Aydınlığımı karanlıklardan
Ve yalnızlığımı en çok güvendiğim insanlardan
Ve gücümü beni ayakta tutan değer yargılarımdan.
Ve olgunluğumu yolun yorgunluğundan.
Gittikçe güzelleşiyorum
Ve tebessümlerim daha da anlam kazanıyor..
Toplam 2 mesaj bulundu