Berr Keff Adlı Antoloji.com Üyesinin Hakkında ...

https://youtube.com/playlist?list=OLAK5uy_nJ2RZ_1cRuOXp0sH9S5lCfCXyh8Uw4mKM&si=RUhCnxDbnRo4BytM

zamanın sıfırlandığı bir anda
bir kilidin açılması misali
çözülür kodlanmış şifre,
eşsiz bir oluşum sergilenir,
tezahürün mucizesinde.
doğal ve emeksiz sanki,
oysa öncesi sonsuzluktur.
sonsuzca bir birikim,
sonsuzca bir hazırlık,
bu açılım, bu doğuş adına...

?si=D-6obWv7xuokjXzC

Yazılmayanı okumak,
Anlatılmayanı anlamak,
Fısıltının çığlığını duymak,
Bir tohum çatlatmak,
Bir kilidi açmak,
Anahtarsız kalmak çatlayan tohumun şifresi misali,
Gönül aynasındaki hâl dilline...
Yanaştırmak kâl dilini
Ses verdiğin her sesin hemhâline...

Kesintiye uğrasada akış
Bilmek kapağının altında demlenen demi..

Her hâlin hayrına duaya durmak,
Hub ile yolcu olmak yola,
yolu hub eylemek...

gönüllüce,
gönülden,
hub ile muhabbet ile arz eylemek sezdiğin ihsa ettiğin tınısını içindeki fısıltıyı...

akmak,
kıvrımlarında aklın,
soluklanmak gölgesinde ruhun.....

?si=dV5r1gjTGLnhrGhU

?si=BFbsD7b9ydloEQJW

eylülden sevgiliye

yaşık yavandan,
barkta bucakta ne varsa
yarayı sarar,
derdi avuturmuş meğer...
hayat,
bozulduğu yerden çözülürmüş;
kasvet gider,
kırılmış olan yeniden çalışır,
unutulmuş bir kapı
yeniden açılırmış...
yaldızlı cam bardaklarda
sıcak demin buğusu yetmeyince
çinko kulplu kaplarda
sevincin sarhoşluğunu içermiş insan...
varlıkla yokluk,
acıyla keder,
neşeyle hüsran
aynı sofraya otururmuş
insan dediğin yerde...
kimi ayrılınca üzülür,
kimi üzülünce ayrılır;
kimi bir çeşmibülbül gibi
derdinden şarkı devşirir,
kimi cam kırıklarıyla yaralı
yeniden insan ararmış insanda...
ve insan,
kendi yerinden başkasını tutmayan
o sessizliğin içinde
hevesle nefes arasında
derin bir “es” verirmiş hayata...
sonbahar arka bahçesi gibi
sessiz,
bozkır penceresi gibi uzak
ama göğsünde
kimsenin bilmediği bir yol…
kimseyle buluşmaya
protokolsüz,
randevusuz,
kalabalıklara bakarak
törensiz, evraksız,
sözleşmesiz, yeminsiz…
hiç kimsenin kefil olmadığı
kayıt dışı tebessümlerle
birbirini bulan
iki insan gibi.
sevmeyi bilenleri
nüfusuna geçiren bir aşk bu;
çakı istemez,
neşter istemez,
kendi yarasını
kendi suyu ile iyileştirir.
çağlayan bir nehir coşkusu gibi
buram buram hasret
yüreğinden köpürüp taşar,
yunmuş yıkanmış
pırtıyı pılıyı toplar
ve göç başlar.
eylülse eylüle,
rüzgârsa rüzgâra,
yolsa yola…
hiçbir kayda,
hiçbir yemine,
hiçbir kapıya uğramadan
dosdoğru sevgiliye…

?si=3EGTLH6hvEog4b4N

Tek kelimelik bir sözcük hayat dediğin...

İnsan, bildiği kadar çoğalmaz; hissettiği kadar derinleşir. Fakat hislerin gerçek derinliği de çoğu zaman bilginin ışığında görünür. Çünkü bilgi, yalnızca aklı büyütmez; kalbe de yeni pencereler açar.

Az bilen, olup biteni görür. Çok bilen ise görünenin ardındaki sessizliği, sebebi ve hikâyeyi de hisseder. Bu yüzden her öğreniş, insana yeni bir sevinç kadar yeni bir hüzün de armağan eder. Hakikati tanıyan göz, ayrılığı daha derinden yaşar; merhameti bilen yürek, başkasının acısını kendi içinde taşır.

Bilgi, insanı duygusuzlaştırmaz; aksine, duygularına derinlik kazandırır. Çünkü anlam büyüdükçe hayret büyür, hayret büyüdükçe sevgi, özlem ve keder de başka bir dile dönüşür.

Belki de bu yüzden en ağır yük, çok bilenin omuzlarındadır. Zira o, yalnız olayları değil; onların ardında kırılan umutları, sönen ışıkları ve suskun kalan hikâyeleri de görür. Ve insan, gördüğü kadar değil; bildiği kadar derinden hisseder.

?si=Vfb96wpF0dg-BEaS

?si=aoEtL99NxLqoJ29N

Meğer ruhum savrulan bir avuç toprak imiş....

?si=qKfgi3nst8ZLwGN_

?si=x6vZhX-RudQ9QhCJ

Yürekte bir coğrafyadır.
Insan iklimini bilmediği yerde;
Ya yanar
Ya donar....

İnsan olmanın onuruyla yaşanacağı günlere vesile olmasını temenni ederek, ne kadar huzurluysak o kadar kurban bayramınızı kutluyorum.

?si=_JeNX2NGY3XncAeQ

?si=7qj3TTTq5oaXib_f

?si=hQVhavHWYLC9WUx5

?si=A5fxIajUrc2duZ_8

?si=mAiKBYOeYQ0KbQq_

?si=xe2hzyNwWdaFaEMT

?si=pkzrkFhOFVzcrqIQ

NİCE HAYIRLI YAŞLARA... KALAN ÖMRÜN GEÇENDEN DAHA HAYIRLI OLMASI DİLEĞİYLE...