Hep bir gün doğuşuyken yüzün gülmesi
Gerçeğin neresine uydurup ölüme terk edildi o eski hüzün
Nitekim öldü mü yüreklerimiz onun için çırpınırken
Evet, dedi yaşlı
Bir suskunluktur içime, girdi, hissettiğim göksel deyişlerin gözlerinin önünde
Çöktüğüm dizi bilmek istedim
Melekten yetmiş dokunuş gibi peşinde
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta