Kendinden nefret etmeye başladığı günleri düşünüyordu belirsizliğin
Sıra sıra dikilmiş duyar partizanı toplumların yasakladıklarını sandıkları önyargılarınsa tam ortasında
Ticarete girişmiş ağaçların oksijen satmayı bıraktığı zaman aralığında
Herkesin düşünmekten korktuğu şeyin içinde dans ediyordu zihni
Bu onu suçlu kılıyordu çünkü günden güne değişmişti sapaklık
İşte o günlerden birindeydi görüş açıma girince
Bugün de benliğim aynı raksın ortasında
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta