Uyanış Şiiri - Yorumlar

Ruhumun kimsesizliğini betimlerdi gözlerim
Tozu dumana katan fırtınada, o ses kendime getirdi benliğimi.
Varlığımın günahı boynuna mühür, yokluğun sarsılmaz bir pranga,
Asıldı bir yıldızın gizemli kuyruğuna, o uçsuz bucaksız hülya.
Gözlerinle dudakların arası, kurulmuş bir kader salıncağı bu ya
Ben bu sahneyi sahneliyenim; sükutla damıtırım içimdeki o sırlı sufleyi,
Dualarla büyütürüm yüreğimde, derin ve kimsesiz geceyi.