Bir sabah uyandığında...gördüğün gerçeklerin...
Sen de... yer etmemiş bir karanlık olduğunu...
İdrak ettiğinde...
"Luzum yokmuş" diyeceksin.
"Luzum yokmuş fanileşememiş nefsimin, beni her gün yok sayışının...
Bir cellat daha doğuracak acizliğe baş koyduğumun da luzumu hiç yokmuş, diyeceksin."
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta