Uyan Şiiri - Uğur Musab Şahin

Suyolunda kırılan, testi değilim,
Hakkın adıyla, ne istersen veririm.
“Hak davası” ölüm olsa gelirim.
Düşlerimde saray versen istemem.
2026

Toprak yatak, taş yastık,
Kefen yorgan.
Kabir mekân, Ecel zaman,
Kader urgan
Onca doğan, bunca ölen,
Bu dünya yalan,
Son istasyon, son durak,
Haydi kalk uyan…
2026

Dünyada hiçbir şey bize ait değildir,
“O benim, bu senin” diyen sefildir.
“Dünya” diyor nefislerimiz “güya”
Sahip olduklarımız, düşlerde ki rüya.
2026

Yollar yürünür, yeni yollar görünür.
Ya yollarda doğar, ya yollarda ölünür.
Ölmek mevt midir, yoksa doğum mu?
Nice hayatlar yaşanır, niceleri bölünür..
2026

Ne gölü kirletirim,
Ne gölgemi çiğnetirim.
Baş omuzda hafiftir,
Ne hasmıma ezdiririm..
2026

Elin çakalı aslan olur,
Senin aslanın çakal..
Sonra “eyvah” dersin,
Bilene danış da al.
2026

Kıl olur kılçık olur,
Dul olur dulcuk olur,
Bebekse kulcuk olur,
Kılçıksız balık olmaz..
2026

La-adalet, ruhu kemiren zehir,
Ya da vahşi batıda kanunsuz şehir,
Canı yanan biçarenin, yazdığı şiir
Adaletsiz Adliyeler, zalim otağı.
2026

“Her nefis ölecektir”,
Yazmışlar mezarlığa.
Bunu kimler görecek?
Yazsalar ya yazlıklara..
2026

Yüz görümlüğüyle açılırdı duvaklar,
Köşe bucak kaçardı ar’dan, yavuklular.
Birbirini görmeden, nikâhlanırdı eşler.
Üç günden fazla sürmezdi dargınlıklar,
2026