sadece ‘iyi’ kalsaydı dünyada,
hemen sıralanırdı onlar da,
az, daha az, en az,
çok, daha çok, en çok…
ve yeni terimlerle de olsa
‘kötü’ nitelemesi oluşurdu yeniden.
kaçınılmaz realitemiz ki,
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Şiirden öte çok güzel bir deneme yazısının başlangıcı olmuş kanımca...İşlendiğinde çok derinlere inilebilecek bir konu...Didaktik bir şiirde bu konuyu hangi tematik anlatımla dillendirseniz de biraz eksik kalır gibi.. Selamlar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta