sadece ‘iyi’ kalsaydı dünyada,
hemen sıralanırdı onlar da,
az, daha az, en az,
çok, daha çok, en çok…
ve yeni terimlerle de olsa
‘kötü’ nitelemesi oluşurdu yeniden.
kaçınılmaz realitemiz ki,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Şiirden öte çok güzel bir deneme yazısının başlangıcı olmuş kanımca...İşlendiğinde çok derinlere inilebilecek bir konu...Didaktik bir şiirde bu konuyu hangi tematik anlatımla dillendirseniz de biraz eksik kalır gibi.. Selamlar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta