üsküdardayım, bir kalp çarpıntısıdır yine dardayım.
Kalabalık şehrin derin ıssızlığında ben yollardayım.
Yürüyorum sesiz sessiz, karayı sarmış sahil gerdanında,
Denizi seyrediyorum, güneşin aheste aheste batışında,
Bir ses geliyor arkamdan nadide kadife tonunda,
Bir adres soruyor tüm nezaketini yüklenmiş edasında,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta