Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Utansın....
Derin bir şiir. Duyarlıklarımızı felsefi bir yoğaltıma tabii tutuyor. Her imge yeni çağrışımlara gebe. her okuyuşta, özle bağlantılı yeni yorumlara kanat açabiliyoruz. Boşuna dememiş Koca Homeros, 'şiir sözün kanatlı olanıdır' diye!
Baştan sona çok güzel.... Ama ben en çok
'Ben değil biz olma sanatı sevgi
Tek yürekte tek can kalan utansın.'
dizelerini sevdim. Çerçeveledim, astım kalbimin duvarlarına.. Bir kez daha tebrikler biribirinden güzel tüm şiirleriniz için. Saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta