Ben değil biz olma sanatı sevgi
Tek yürekte tek can kalan utansın.
Aniden değişir her şeyin rengi
Alı boynu bükük kılan utansın.
Ruhunun ilacı, şifası sevgi
Biçare hastayım diyen utansın.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Utansın....
Derin bir şiir. Duyarlıklarımızı felsefi bir yoğaltıma tabii tutuyor. Her imge yeni çağrışımlara gebe. her okuyuşta, özle bağlantılı yeni yorumlara kanat açabiliyoruz. Boşuna dememiş Koca Homeros, 'şiir sözün kanatlı olanıdır' diye!
Baştan sona çok güzel.... Ama ben en çok
'Ben değil biz olma sanatı sevgi
Tek yürekte tek can kalan utansın.'
dizelerini sevdim. Çerçeveledim, astım kalbimin duvarlarına.. Bir kez daha tebrikler biribirinden güzel tüm şiirleriniz için. Saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta