Ne de güzel hayallerin vardı,
Acımasız insanlar elinden aldı.
Rabbim sabır ver, bu nasıl bir imtihandı?
İnsana, insan olmayı tekrar sorgulattı...
Narin acını anlatan kelimeler bile anlamsız kaldı.
Seni yıkayan su bile utandı,
Seni saran kefen bile utandı,
Üstünü örten toprak bile utandı...
Üzerinde açması beklenen çiçek de utanacak,
Ve açmayacak…
Ama insanoğlu utanmadı insanlığından...
Kayıt Tarihi : 14.05.2026 22:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!