Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
İşte kocaman gerçek!
"Utanmayı unuttuk!"
Utanmanın önündeki engeller kalktığından,
Üstüne bir de teşvik edilip,
"İsteyin, veririz.. İster hak edin ister etmeyin" dediklerinden!
Oysa sormak lazım.."Kimin malı, kimin parası?"
Helal mi, değil mi?
Yazık, çok yazık,
Utanmamak, insanlıktan çıkmak demek!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta