Utanıyorum. Şiiri - Fehmi Tazegül

İhtiyacımız vardır kara toprağa.
Güneş doğmuştur bahçeye dağa.
Zulüm nasıl sığar bu güzel çağa.
Kinle nefretten ben utanıyorum.

Halklar hak etmiyor rezil yaşamı.
Bunlar padışahmı yoksa paşamı.
Sorarım bu yapılanlar insan işimi.
Kinle nefretten ben utanıyorum.

İnsanlık unutmuş doğru zamanı.
Hapsettiler ülkede doğru yazanı.
Müslüman yaptılar oyun bozanı.
Kinle nefretten ben utanıyorum.

Fehmi.
Esiri olmuşuz sarayların köşkün.
Zavallı yoksul insanlarmız şaşkın.
Hak hukuk uşağı olmuş cezanın.
Kinle nefretten ben utanıyorum.