Sevdam dan sen den hayattan utanıyorum
Öylesine dolmuşki acılar,artık sığmıyor cihana
Bir koşturma bir telaş,sevgilere hiç sıra kalmamış
Boynu bükük kalıyorum.
Dört yanım duvar,hiç elimi tutan yok
Kimselere söyleyemiyorum.
Seviyorum,seni seviyorum
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta