Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
ERKEK DUYGUSU İLE YAZILMIŞ ..KONUŞMAK ASLINDA SADECE DİLLE OLMUYOR GALİBA
Bedrettinciğim yüreğimi şimdiden yaralamaya başladın bile...yağmurlu bir akşam Arpaören'e gitmiştik...Hatırlıyorsun değil mi? Selam güzel gönüllü kardeşim...Gözlerinden öpüyorum..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta