Utanırım Şiiri - Selahattin İrfan Çıtır

İnziva

Ben her zamanki gibi inzivadayım,
Görmem gerekenleri görüyorum, kendime de hiç acımıyorum.
Sayende derde bilenmiş bir sır küpüyüm;
Neresinden bakarsam bakayım,
Kaldıramadığım onca yükün altında,
Gözlerimin içine bakıp çekip gideni ne yapsam unutamıyorum...

Gecenin ıssız saatlerinde kaç idam döktüm satırlara bilemezsin,
Dünyanın bu denli çıkmaz bir sokak olduğunu da bilmiyordum,
Bunu da öğrendim...

Ey İstanbul!
Sen kaç gömlek eskittin kirli aşkların sahipsiz yatağında...?
Dur, boşver, söyleme...
Mahcup olur, utanırım...