Utangaç sevgili Şiiri - Suphi Sekü

gizleme hislerini artık biraz  ayan da
Çöz dilinden kilidi, bitsin söz esareti
O zalim prangalar yalnız kalsın zindanda
Duvarların ardına salıver cesareti

Pembemsi mimiklerin çözüldü muamması
Gülüşün yürüyüşün konuşmazmı sanırsın
Anlındaki ter değil. Aşkımızın humması
Herkes imrenir bize sen neden utanırsın

Gururlu ve başı dik, her an kendinden emin
Ellerin efe olsun dizlerin ise zeybek.
Diz vururken toprağa lerzeye gelsin zemin
Özgürlük gönderine kendi onurunu çek

Sevip sevilmek meşru ne suçtur ne de günah
Helal daire geniş, ama sınırsız deģil
İsmailce buynunu bıçağa uzatsın ah
İbrahim-i şuurun şecaatine eğil