Kutup ayıları çöle girince,
Develer yükünü yıktı utandı.
İnsanları böyle azgın görünce,
Hayvanlar kendine baktı utandı.
Sırtı kalın beyi görmedim üzgün,
Her gece bir barda olmuşlar gezgin.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta