Üşüyorum Şiiri - Ali İmran İlcihan

Yüreğimde hüznümü besleyen eylül teraneleri
Yağmur sularına karışmış gibi düşlerimi yokluyor
Arsız bir rüzgarın esintisiyle başlayan zoraki bir yolculuk
Gri bir yalnızlığın ağırlığıyla omuzumda iz bırakıyor
Alnımdaki derin cizgilerde bir cocuk usulca soluklaniyor
Kaç mevsim kaç şehir kaç kasaba
Adımlarımın uǧultusu içinde savruluyorum
Bir gönül sızım kalıyor sol yanımda
Bir de memleket hasretim attığım voltalarda
Uzun ince bir yol gibi ömrüm
Umarsizca yürüyorum
Şakaklarımda hüznün beyaz kırıntıları
Eylülde kar yağıyor gibi
üşüyorum....