Ne zaman elime kalemi alıp şiir yazmaya kalkışsam
Üşüyorum dokunulmamanın ıslaklığında
Alelâde kelimeler dökülüyor saçlarıma
Kırık taraklarla hafif düzeltiyorum
Islak kalıyor elbiselerim, üşüyorum
Duyguları diziyorum
Güneş yanığı damlıyor
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




her ayrılık..her yanlızlık üşütür ruhu...kaleminiz susmasın akif bey
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta