Hayalin karşımda canlanırken
Sesin kulaklarımda
İki yana açıp kollarını gel diyorsun bana
Alıp umutlarımı kucağıma koşuyorum sana
Ve yine kayboluyorsun yine yok oluyorsun
Önce umutlarım düşüyor ayaklar altına
Sonra ben düşüyorum uçurumlardan aşağıya
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
