ANTOLOJİ ESER NO: 294
ESER ADI: ÜŞÜTÜR SANCISI (YILDIZ BİLE DOĞMAZ)
MAHLAS: MUHARREM AYRANCI
TARİH: 12.06.2010 / 19:46:33
ÖLÇÜ: 11’li (6+5) Hece Ölçüsü
TÜR: Melali / Münacat / Garibân Koşması
SÖZLER
Şu dünyanın türlü türlü haline
Güneş doğmaz güne kara günüme
Karanlıkta kaldım vay benim halim
Üşütür sancısı her gün bin defa
[NAKARAT]
Yıldız bile doğmaz karanlık günde
Yalnızlık vururken kara günümde
Her günlerim başka sevmez bir defa
Dün sevenim bugün aşkımda cefa
Üşütür sancısı her gün bin defa
Yıldız bile doğmaz karanlık günde
Venüs gezegeni uzak dünyada
Henüz girmemiş ay amentü billah
Dua okuyanı ben olacağım
Yıldız bile doğmaz karanlık günde
Kayıt Tarihi : 20.04.2026 05:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu eser; ruhun zifiri karanlığa büründüğü, dış dünyadaki ışıkların (güneş, ay, yıldız) söndüğü bir yalnızlık makamının hikayesidir. Muharrem Ayrancı, dün sevip bugün cefa çektirenlerin yarattığı o soğuk sancıyı "üşümek" olarak tarif eder. Gökyüzünün en parlak yıldızı Venüs'ün bile uzak kaldığı bu ıssızlıkta; ozan, ayın bile doğmadığı zifiri karanlığı "Amentü Billah" diyerek imanıyla aydınlatmaya çalışır. Kimsenin sesini duymadığı o ıssız köşede, kendi ruhunun duasını okuyan bir garibin vakur teslimiyetidir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!