Bir ömür beklemişti, ne zaman gelir diye.
Kırıldı ümitleri, sevgiliyi sarmadan.
Sonbahar rüzgarları, savurdu saçlarını.
Üşümüştü yüreği, zemheriye varmadan.
Ne de çok ağlamıştı, gülmeyen kaderine.
İzi kaldı yüzünde, gözyaşı ırmağının.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta