İşten eve dönerken akşam,
Bir semt pazarından geçtim…
Gürültülü ve ıslak.
Soğuktan ellerinin rengi değişmiş,
Boğuk sesli …
Yorgun adamlar vardı.
Paslı bir teneke de tutuşan ateşe tutsak.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Sade ama güzel bir şiir.
Umudunuz bitmesin.
Sevgiyle.
Evet sokağa bakınca, pazaryerlerinin bitiminde akşam vakti dolaşınca o tezgahlardan çürük diye atılan sebzeleri karıştıran o koca koca insanları gördükçe umudun ezikliği çöküyor insanın içine. Hani deniyor ya kişi başı gelir 10.000 doların üzerinde. Kimin cebinde diye sorguluyor insan. Tebrikler. Sevgilerimi yolluyorum.
tebrikler cok guzel ........
Kızıl bir güneşin altında,
Mavi bir yelkenliyse umut.
İçimi ısıtmak için bir dilek tut.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta