Ölmeyi sevmeyi öğrendim ben
Daha çocukken, babamdan...
Sonra annem, kardeşlerim...
Ölmeyi sevmek
Ruhumun ilacıymış meğer
Sevdikçe öğrendim ölmeyi
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta