Üstüme gelme hayat Şiiri - Agâh Tövbekâr

Çile misin, dert mi üstüme çöken hayat,
Ben zaten yarım kalmış bir adamım…
Bir yanım sevda diye yanarken,
Öbür yanım kimsesizlikten paramparça.
Üstüme gelme artık hayat,
Omuzlarım taşıyamıyor bu kadar yükü…
Bir sevdiğim vardı, o da gitti,
Şimdi hatıralar bıçak gibi saplanıyor göğsüme.
Gece olunca daha çok konuşuyor içim,
Sessizlik bile bağırıyor sanki…
Bir fotoğraf, bir şarkı, bir sokak,
Hepsi onun adını fısıldıyor bana.
Ben birini öyle sevdim ki hayat,
Adını kalbime mezar yaptım…
Gidişini kabullenemedim,
Çünkü o giderken içimde bir ömür öldü.
Çile misin sen hayat, yoksa dert mi?
Neden hep yaralıları seçersin?
Ben zaten kırık dökük bir kalbim,
Neden bir de sen vurursun üstüne?
Bazen aynaya bakıyorum,
Gözlerimde bir yabancı var…
Gülmeyi unutmuş,
Sevmeyi unutamamış bir yabancı.
Bir zamanlar umut vardı içimde,
Şimdi sadece yorgunluk…
Bir zamanlar kalbim atardı sevdayla,
Şimdi sadece acıyla çarpıyor.
Üstüme gelme artık hayat,
Ben zaten yenilmişim…
Bir sevdaya, bir yalnızlığa,
Bir de senin bitmeyen çilelerine.
Eğer bir gün sessizce kaybolursam bu dünyadan,
Bil ki kaçmak değildi niyetim…
Sadece kalbim dayanamadı,
Bu kadar çileye, bu kadar derde, bu kadar yalnızlığa…

Tarih:02/07/2008

Agâh tövbekâr

Kayıt : 13/03/2026 10:38:00