Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Nokta !
Denilecek kadar veciz..
Tebessümle, gözünüzü kapatarak hissedlecek kadar şiir
Tebrikler
şiir de yalın ve gerçekçi bir dille ustaca yazılmış.. kutlarım efendim, saygılarımla..
yüreğinize sağlık
sizin şiirde usta olduğunuz kesin
Usta; yaşam süresi ne olursa olsun yaşamın hakkını verenler olmalı. O ustalığın ki acemiliği, çıraklığı ve hele kendine o sıfatı yakıştırmakla ilgisi yoktur.
Kaleminize sağlık sayın Naime Erlaçin...
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta