Selamünaleyküm can, iki bin on sene,*
Yirmi dört Kasım güzü, Çarşamba an yine.*
**
“Öğretmen” demek ayıp, öğretin gülüm hep,*
“Danışma” demek kayıp, eğit bülbülüm hep.*
**
'Ben bir harf öğretene, kırk yıl köleyim can',*
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta