Selamünaleyküm can, yıl iki bin on bir,*
Otuz Mart gün Çarşamba, bak ahirin kabir.*
**
Âdem Nebi nesliyiz, anamız Havva tek,*
Kim kimden niye üstün, yaratan Rabbin yek.*
**
Paylaşılmaz arz malı, mülk kavgası sürer,*
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta