Can cefâya doymaz derdim eskiler
Doğrusu, cefâ da usandı benden
Nutuk verir olmuş, eyvâh, keşkeler
Âhdim de, vefâ da usandı benden !
Sâbrıma sataştım sebâtım şâştı
Tahâmmül sınırım, hududu aştı
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta