Can cefâya doymaz derdim eskiler
Doğrusu, cefâ da usandı benden
Nutuk verir olmuş, eyvâh, keşkeler
Âhdim de, vefâ da usandı benden !
Sâbrıma sataştım sebâtım şâştı
Tahâmmül sınırım, hududu aştı
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta