Kendinden nefret etmeye başladığı günleri düşünüyordu belirsizliğin
Sıra sıra dikilmiş duyar partizanı toplumların yasakladıklarını sandıkları önyargılarınsa tam ortasında
Ticarete girişmiş ağaçların oksijen satmayı bıraktığı zaman aralığında
Herkesin düşünmekten korktuğu şeyin içinde dans ediyordu zihni
Bu onu suçlu kılıyordu çünkü günden güne değişmişti sapaklık
İşte o günlerden birindeydi görüş açıma girince
Bugün de benliğim aynı raksın ortasında
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta