Üryân Gidişler... Şiiri - Mecit Aktürk

Dardır dünya şu gönlüme; kocaman bir mapushana
Diken biter bağlarımda, nasibim çok dertten yana...
Bülbül gibi zârı zârı, daldan dala kona kona,
Nefesimi saya saya mezarıma gidiyorum...

Dünya ahret tarlasıymıs; gönül ister güzel eke
Ne mahşerde mahzûn ola, ne sıratta azap çeke
Günah sevap iki heybe; gâh tövbeyle döke döke
Gâhi sevap koya koya mezarıma gidiyorum...

Üryan geldik bu âleme, gideceğiz yine üryan
Gaflet ile geçen her an, ömür için zarar, ziyan
Göz çukurda, saçlar kırda, ayna diyor "artık uyan! "
Canı tenden soya soya mezarıma gidiyorum...

Takvim yaprak yitirdikçe hazan hüzün doğuruyor
Gençlik çoktan toprakaltı; feryâd figan bağırıyor
Kulağımda hep aynı ses; kabrim beni çağırıyor
"Gel! " fermânın duya duya mezarıma gidiyorum...