daha dün değirmenlerin bebeklerin ve dünyanın
tüm çatılarında titrerken
öykü üzre çatışmaya girdi yürek
uzun gecelerin aydınlıksız ortasında
karanlık evler eğip başlarını sokağa
ben geçmem böyle niye geçecekmişim gölgeler
zaten hep birlikte bir kedinin gözlerindeler
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
