Her biri ciğer yerken o ötelerimizde,
Miyavlar ve gelemez acır yüreğimizde…
Ev, zaten yüksek zemin bahçeyse bizim değil,
Kocaman balkonum var gelmesini de bir bil…
Diğer tüm kedilerim kâh diğer balkonumda,
Kâh bu ön balkonda karnını doyurmakta…
Bu kediyse gelemez ama miyavlar durur,
Ciğer attığımızda tavuklar koşuşturur…
Balkona bıraksak olmaz kediler doyumsuzdur,
Evcilleştirmekten de başka çaremiz yoktur…
Buna da zaman yok kedi yaklaşamıyor,
Fırlattıklarımızı da yakalayamıyor…
Defalarca denedim ciğerleri fırlattım,
İnadına hepsini zavallıya uzattım…
Daha da uzaklaştı aç tavuklar doymuştu,
Sabahın tenha vakti üzüntümüz de çoktu…
Şu bahçe bizim olsa ya da kediyi tutsak,
Onu evcilleştirsek onu bir yakalasak…
Neyse mama bulunur eksilmeyen biçimde,
Gece balkona çıksın yol belirlediğinde…
(2016)
Mehmet Tevfik Temiztürk 2
Kayıt Tarihi : 26.5.2018 08:46:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!