Urfa; dost diyarı, ateş ve gülün şehri.
İbrahim'den beri tevhidin zikr-i cehri.
Kan renginde, Fırat’ın emzirdiği toprak.
Burda insan, kader nehrine düşmüş yaprak.
Çökmüş üstündeki o firûze kubbeler.
I
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni
Devamını Oku
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta