Ünvan Şiiri - Muhsin Yener

İnsanı tanımlayan şey çoğu zaman kartvizitinde yazan ünvanı değil, yüzünde taşıdığı ifadedir. Çünkü ünvanlar zamanla kazanılır, değişir, hatta kaybedilebilir. Ama insanın yüzüne yerleşen o ifade; karakterinin, yaşanmışlıklarının ve iç dünyasının bir yansımasıdır.
Bugün toplum olarak çoğu zaman insanların isimlerinin önüne eklenen sıfatlara gereğinden fazla anlam yüklüyoruz. “Müdür”, “Başkan”, “Reis” gibi kelimeler bir anda kişiye farklı bir değer biçmemize neden oluyor. Oysa asıl soru şudur O ünvanın arkasında nasıl bir insan var? Güler yüzlü mü, kibirli mi, adaletli mi, yoksa kırıcı mı?
Bir insanın yüzüne baktığınızda samimiyet görüyorsanız, o kişi çoktan en büyük ünvanı kazanmıştır. Çünkü insanlık, hiçbir makamın veremeyeceği kadar değerli bir mertebedir. Soğuk, mesafeli ve yukarıdan bakan bir bakış; en yüksek ünvanı bile sıradanlaştırırken, içten bir tebessüm en sade insanı bile yüceltir.
Hayat bize şunu defalarca gösterdi: İnsanlar sizi ünvanlarınızla değil, onlara nasıl hissettirdiğinizle hatırlar. Bir selamınız, bir bakışınız, bir gülüşünüz… Bunlar bazen yıllarca unutulmaz. Ama ünvanlar? Onlar çoğu zaman bir kapıdan girerken anlam kazanır, diğer kapıdan çıkarken geride kalır.
Bu yüzden ben, bir insanı değerlendirirken önce yüzüne bakarım. Çünkü yüz, kalbin aynasıdır. Orada merhamet varsa, saygı varsa, dürüstlük varsa; o insan zaten olması gereken yerdedir. İsminin önünde ne yazdığı ise sadece bir ayrıntıdır.
Belki de artık biraz yönümüzü değiştirmeliyiz. Ünvanlara değil, insanlığa değer veren bir bakış açısına ihtiyacımız var. Çünkü günün sonunda hepimiz, yüzümüzde taşıdığımız ifadeyle hatırlanacağız. Ünvanlarımızla değil.