kaybolacağım
küçük bir kasaba çarşısını anımsatacak bedenim belki o sadeliği bile bulamayacağım
kıskançlığım atılmayacak kollarına
yok olacağım
isimsiz bir mezar taşı gibi dolaşacağım yıkıntılarında
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta