annem beni doğurmayacak
biliyorum
böyle yalnız bir öyküyü okur gibi
geçirecek bozkır akşamlarından
denize ulaşmayan nehirleri öğretecek birer birer
1
Gelsen
Sessiz harflerinden okusan mevsimleri
Kısa şiirler yazsan nisanın baharla geldiği zamana
Yoksulluğu azalsa düşlerin
"ben gurbete giderdim
telefon direkleri
ağaçlar
sıra sıra dağlar bizim eve giderdi... Uğur Balcıoğlu"
ben gurbete giderdim
"Ruzigar... Uğur Balcıoğlu"
bir şiirin tam ortasında duruyorum
bir dost sesinin duldasında
güz uğramadan
senin aşkına bakmak
prematüre doğan kimsesiz bir çocuğu emzirerek memelerinden
güneşe banar gibi katıksız ekmeği
su vererek toprağı delen sürgüne
otururdu yalnızlığın kıyısına
hep o güz rengi nehir
salınırken çocukluğun söğüt dalları
çamurdan kuşların neden uçmadığını
sorardı ağaçlara balta değmeden
İbrahim'in kırdığı putları da
"gelirken
mavi iki bin bir al bana kısa
sesin yine sular altında bıraksın istanbul'u
ben ki sırf içinde istanbul olsun diye... Uğur Balcıoğlu"
gelirken
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!