karanlığın göğsüne
usul usul düşerken
göklerin yorgun başı
kuytusunda besler gece
unutulmayanı...
birer birer döker
sevdanın üvey bozkırına,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çok güzel bir şiir şaşılacak bir şey tek bir yorum almamış kutluyorum sizi sevgili sevla kemertaş
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta