Unutulmanın kıyısında

Birini sevmek, biraz da kendinden eksilmeyi göze almaktır.
Ama asıl acı, unutulurken hissedilir…
Sen hâlâ aynı yerde beklersin,
o ise çoktan başka bir hikâyeye karışmıştır.
İnsan her zaman birine sarılmak istemez,
bazen sadece içinin duyulmasını ister…
Ve en ağır olan ne biliyor musun?
Zamanın geçip gitmesi değil…
İçinde hâlâ eksik kalan o his.
Günler değişir, insanlar değişir,
ama bazı şeyler olduğu yerde kalır.
Sen devam ediyormuş gibi yaparsın,
ama aslında bir parçan hep geride kalmıştır…
Ne tamamen vazgeçebilirsin,
ne de eskisi gibi hissedebilirsin.
Arada kalırsın;
ne onunla, ne onsuz…
Ve insan en çok,
tam anlatamadığı duygularda kaybolur.