Şimdi bu beton şehirlerin yabancı gölgesinde,Hangi sokağa sığınsak, adımlarımız sürgün kalıyor.İçimizde hiç dinmeyen o eski zılgıtların yankısı,Ve avuçlarımızda, o geceden kalan soğuk bir toprak sızısı...Biz sustukça, bu kör şehir bizi kendimize yabancı kılıyor;Bir çay daha ekiyoruz bardağın dibine,Ama ne sılaya dönüyor yollar, ne de çocukluğumuz geri geliyor.
Gitmek. Bir hançeri inceltip
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da
Devamını Oku
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta