Şimdi bu beton şehirlerin yabancı gölgesinde,Hangi sokağa sığınsak, adımlarımız sürgün kalıyor.İçimizde hiç dinmeyen o eski zılgıtların yankısı,Ve avuçlarımızda, o geceden kalan soğuk bir toprak sızısı...Biz sustukça, bu kör şehir bizi kendimize yabancı kılıyor;Bir çay daha ekiyoruz bardağın dibine,Ama ne sılaya dönüyor yollar, ne de çocukluğumuz geri geliyor.
Sen içerdeyken ben
Sinemalara gittim
Bütün filmlerini seyrettim
O sevdiğimiz artistin
Sen içerdeyken ben
Vita kutularında çiçek yetiştirdim
Devamını Oku
Sinemalara gittim
Bütün filmlerini seyrettim
O sevdiğimiz artistin
Sen içerdeyken ben
Vita kutularında çiçek yetiştirdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta