Her yanı gönlümün, harabe ve taştan,
Soğuk ve rutubetli bir ücrayım artık,
İlk kez çıkmadım bu çetin savaştan,
Korkutamaz beni hiçbir karanlık.
Umut zayıfça yanıp sönen bir ışık,
Sen gözlerimde açan iki çiçek,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta