Seni unutmak değildi mesele…
Ben zaten seni unutabileceğime
hiç inanmadım.
Mesele, sensizliğe alışmaya çalışırken
senden kalan her şeyi içimde taşımaktı.
Bir şarkı çaldığında seni hatırlamak,
bir yerde adını duymak,
kalabalığın içinde bir anlığına
sana benzeyen birini görmek…
Hepsi geçti sanırken
yeniden başa döndürdü beni.
İnsan bazen birini kaybettiği için değil,
onunla yaşayabileceği bütün güzel
ihtimalleri de kaybettiği için ağlar.
Ve ben en çok buna üzüldüm;
seninle yaşanacak bir hayat vardı içimde…
sen gittin, o hayat da
benimle birlikte yarım kaldı.
Kayıt Tarihi : 19.08.2026 10:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.



