unutmak bazen;
en değerli hazinesidir insanın...
tüm yaşamı acı verirken insafsızca
ve her hatırası saplanırken hançer gibi,
sevdanın doruğundayken gecelerinde
ve boğuşurken en yalnızken kederleriyle...
...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta