09.05.1985 / istanbul
Gün gelecek beni düşürdüğün
O boşlukta bulamayacaksın,
ne yüzümde senden kalan acı
nede bir hatıran kalacak.
unutma yaktığın kadar yanacaksın
bir tutam sevgiye hasret kalacak yüreğin
Sızım sızım sızlayacak sin duyanın sevenin olmayacak ve beni çağıracak avazın çıktığı kadar bağıracaksın ama karanlıklarda bogulacaksin...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta