unutma! o günlerin, çok zalim çarkı vardı;
kim Allah! dese gelir, sorgusuzca yutardı
yoksulluk kader gibi, cehalet sağlı sollu
en ufak uyanışta, ağlardı anadolu
nice ocaklar söndü, soğana sarımsağa
ölenler kardeştiler, öldürenler Con ağa
lakin,susmayan yazan,çizenleri bilirdik
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta