unutma! o günlerin, çok zalim çarkı vardı;
kim Allah! dese gelir, sorgusuzca yutardı
yoksulluk kader gibi, cehalet sağlı sollu
en ufak uyanışta, ağlardı anadolu
nice ocaklar söndü, soğana sarımsağa
ölenler kardeştiler, öldürenler Con ağa
lakin,susmayan yazan,çizenleri bilirdik
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta