Sessiz bir elvedaydı belki de senden ayrılışım
Rüzgarda savrulan saçlarının ahengini unutamadım
Bundan sebeptir süregelen beyhude yaşayışım
Senleyken akıp giden zamanın şehvetini unutamadım
Sahipsizdir inan ki uzaklara ansızın dalışlarım
Yitip giden zamanda kaybolan gülüşünü unutamadım
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta